باقر ) به وجود گاز هيدروژن كه خالص آن درطبيعت نيست و رنگ و بو و طعم ندارد ، پى برد . جعفر صادق يا پدرش نمىتوانسته اند جز در آب به وجود هيدروژن پى ببرند و بدون تجزيه كردن آب نمىتوانستند آن را بشناسند ؛ تجزيه كردن آب هم مستلزم استفاده از جريان برق است ، زيرا به طور ديگر نمىتوان آب را تجزيه نمود . آيا يكى از آن دو توانسته بود از جريان برق براى تجزيه آب استفاده كند كه اين هم قابل قبول نيست . در اعصار جديد اولين كسى كه موفق به جدا كردن هيدروژن از آب گرديد « هنرى كاونديش انگليسى » است كه در سال 1810 ميلادى در سن هشتاد و يك سالگى زندگى را بدرود گفت . « 1 » آيا جعفر صادق يا پدرش محمد باقر براى جدا كردن هيدروژن از آب به وسيله‌اى پى برده بودند كه هنوز دانشمندان از آن بى اطلاع هستند ؟ و آنها توانسته بودند با وسيله غير از جريان برق هيدروژن را از آب جدا كنند ؟ دانشمندان تا كنون وسيله‌اى جز جريان برق نيابيده اند . « 2 » اگر جعفر صادق از طرز تجزيه آب براى به دست آوردن هيدروژن آگاه بوده و از ابراز آن خوددارى كرده بايد تصديق كرد كه كارى صواب كرده است ، زيرا مى بينيم كه جدا كردن هيدروژن از آب بجاى اينكه كمك به بهود وضع زندگى بشر نمايد ، سبب اختراع بمب هيدروژنى شد ، و اين سلاح چون اجل معلق بالاى سر نوع بشر مىباشد و هر لحظه ممكن است كه سقوط كند و منفجر شود و نوع بشر را نابود سازد . . . « 3 »

--> ( 1 ) - صص 241 تا 243 . ( 2 ) - ص 244 . ( 3 ) - ص 246 .